മൗറിറ്റാനിയയുടെ ഹൃദയഭാഗത്ത്, സഹാറ മരുഭൂമിയുടെ അനന്തമായ മണൽക്കാടിനിടയിൽ, അതിമനോഹരമായ ഒരു രഹസ്യം മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു Richat structure, അഥവാ "സഹാറയുടെ കണ്ണ്". ആകാശത്തുനിന്ന് നോക്കുമ്പോൾ ഒരു ഭീമാകാരമായ കണ്ണ് തുറന്നുപിടിച്ചതുപോലെ തോന്നുന്ന ഈ രൂപം, മനുഷ്യഭാവനയെ ഒരുപോലെ ആകർഷിക്കുകയും, ശാസ്ത്രലോകത്തെ നൂറ്റാണ്ടുകളോളം അത്ഭുതപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു. ഭൂമിയിലെ ഒരു പ്രകൃതിവിസ്മയമെന്നതിലുപരി, പുരാതന ഐതിഹ്യങ്ങളെയും ആധുനിക കണ്ടെത്തലുകളെയും അത്ഭുതകരമായി കൂട്ടിയിണക്കുന്ന ഒരു പ്രതിഭാസമാണ് ഈ രൂപം.ഈ അദ്ഭുതം ആദ്യമായി കണ്ടുപിടിച്ചത് ഒരു പര്യവേഷകനോ സഞ്ചാരിയോ ആയിരുന്നില്ല, മറിച്ച് ബഹിരാകാശ സഞ്ചാരികളായിരുന്നു. 1960-കളിൽ ബഹിരാകാശത്തേക്ക് മനുഷ്യൻ യാത്ര തുടങ്ങിപ്പോൾ, അപ്പോളോ ദൗത്യങ്ങളിൽ പങ്കെടുത്ത യാത്രികർ ബഹിരാകാശത്തുനിന്ന് ഭൂമിയെ നിരീക്ഷിക്കുമ്പോഴാണ്, സഹാറ മരുഭൂമിയിൽ ഇത്രയും വ്യക്തവും, ഭീമാകാരവുമായ ഒരു വൃത്ത രൂപം കാണുന്നത്. ഭൂമിയിലെ മറ്റ് ഘടനകളിൽ നിന്ന് തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായി, വ്യക്തമായ ചുറ്റുപാടുള്ള ഈ രൂപം, അവരുടെ ക്യാമറകളിൽ ഒരു രഹസ്യമായി പതിഞ്ഞു. അങ്ങനെ, ഒരു നൂറ്റാണ്ടിലെ ഏറ്റവും വലിയ ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ രഹസ്യങ്ങളിലൊന്നിന്റെ ആദ്യ ചിത്രം ലോകം കണ്ടു.ഈ പ്രതിഭാസം കണ്ടയുടൻ ശാസ്ത്രജ്ഞർക്ക് ആദ്യം തോന്നിയ ആശയം, അതൊരു ഭീമാകാരമായ ഉൽക്കാപതനത്തിന്റെ ഫലമായി ഉണ്ടായ ഗർത്തമാണെന്നാണ്. വൃത്താകൃതിയിലുള്ള ഇതിന്റെ രൂപം ഈ സാധ്യതയ്ക്ക് ബലം നൽകി. കൂടാതെ, അതിന്റെ വലിപ്പം ഏകദേശം 50 കിലോമീറ്റർ വരെ വരും. ഉൽക്കാപതനം മൂലമാണ് ഇത് ഉണ്ടായതെങ്കിൽ, അത് വളരെ വലിയതും ശക്തവുമായ ഒരു ആഘാതമായിരിക്കും ഭൂമിയിൽ ഏൽപ്പിച്ചിരിക്കുക എന്നും അവർ വിശ്വസിച്ചു. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ആദ്യകാല പഠനങ്ങളിൽ ഈ സിദ്ധാന്തം ഏറെ ചർച്ച ചെയ്യപ്പെട്ടു.എന്നാൽ, ആഴത്തിലുള്ള ഗവേഷണങ്ങൾ ഈ സിദ്ധാന്തത്തെ പൂർണ്ണമായി തള്ളിക്കളഞ്ഞു. ഉൽക്കാപതനം സംഭവിച്ച സ്ഥലങ്ങളിൽ സാധാരണയായി കാണപ്പെടുന്ന shock-metamorphic rocks ഓ ഇറിഡിയം പോലുള്ള അപൂർവ ലോഹങ്ങളോ റിച്ചാറ്റ് structure ൽ കണ്ടെത്തിയില്ല. കൂടാതെ, ഉൽക്കാപതന ഗർത്തങ്ങൾക്ക് ഉണ്ടാകാറുള്ള ചില പ്രത്യേകതകൾ ഈ ഘടനയ്ക്ക് ഇല്ലായിരുന്നു. ഇത് ശാസ്ത്രജ്ഞരെ വീണ്ടും കൂടുതൽ അന്വേഷണങ്ങൾക്ക് പ്രേരിപ്പിച്ചു.പലവിധത്തിലുള്ള പരിശോധനകൾക്ക് ശേഷം, ശാസ്ത്രലോകം ഒരു പുതിയ സിദ്ധാന്തത്തിലേക്ക് എത്തിച്ചേർന്നു. റിച്ചാറ്റ് structure ഒരു പ്രകൃതിദത്തമായ ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ പ്രതിഭാസമാണെന്ന് അവർ കണ്ടെത്തി. ഭൂമിക്കടിയിൽ നിന്നും മുകളിലേക്ക് ഉയർന്നു വന്ന ഒരു ഡോം രൂപത്തിലുള്ള പാറക്കെട്ട്, കാലക്രമേണ മണ്ണൊലിപ്പിനും കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനങ്ങൾക്കും വിധേയമായി രൂപപ്പെട്ടതാണ് ഈ കാഴ്ച. പാറക്കെട്ടിന്റെ മുകൾഭാഗം ഇല്ലാതായപ്പോൾ, വ്യത്യസ്തമായ പാറകളുള്ള പാളികൾ വൃത്താകൃതിയിൽ പുറത്തേക്ക് കാണാൻ തുടങ്ങി.ഈ പ്രതിഭാസത്തെ ഭൂമിശാസ്ത്രജ്ഞർ "ആന്റിക്ലൈൻ" എന്ന പേരിൽ വിശേഷിപ്പിച്ചു. പാറക്കെട്ടുകൾ മുകളിലേക്ക് വളഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന അവസ്ഥയാണിത്. റിച്ചാറ്റിന്റെ കാര്യത്തിൽ, ഈ വളഞ്ഞ പാറപ്പാളികൾ കാലങ്ങളായി മഴയും കാറ്റും കാരണം നശിച്ചുപോയപ്പോൾ, ഓരോ പാളിക്കും ഓരോ കാഠിന്യമുണ്ടായതുകൊണ്ട്, അവ വ്യത്യസ്തമായ രീതിയിൽ ദ്രവിച്ചു. ഇത് അതിമനോഹരമായ വൃത്തങ്ങൾ പോലെ കാണാൻ തുടങ്ങി. അതുകൊണ്ടാണ് ഈ ഘടനയിൽ വ്യത്യസ്ത നിറങ്ങളിലുള്ള പാളികൾ കാണാൻ സാധിക്കുന്നത്.റിച്ചാറ്റ് structure നെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ ഏറ്റവും കൂടുതൽ പ്രചാരത്തിലുള്ള ഐതിഹ്യം അത് അറ്റ്ലാന്റിസ് എന്ന പുരാണ നഗരത്തിന്റെ അവശിഷ്ടങ്ങളാണെന്നതാണ്. ഗ്രീക്ക് തത്വചിന്തകനായ പ്ലേറ്റോയുടെ വിവരണങ്ങളിൽ അറ്റ്ലാന്റിസ് നഗരം വൃത്താകൃതിയിലുള്ള കരയുടെയും വെള്ളത്തിന്റെയും പാളികളുള്ള ഒരു നഗരമായിട്ടാണ് രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്. ഈ വിവരണത്തിന് റിച്ചാറ്റ് structure മായി വലിയ സാമ്യമുണ്ട്. ആകാശത്തുനിന്ന് നോക്കുമ്പോൾ ഈ സാമ്യം കൂടുതൽ വ്യക്തമാവുകയും, ഇത് പല സഞ്ചാരികളെയും ഈ സിദ്ധാന്തത്തെ വിശ്വസിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.എന്നാൽ, ഈ വാദത്തിന് ശാസ്ത്രീയമായി യാതൊരു അടിത്തറയുമില്ല. റിച്ചാറ്റ് structure ന് ഏകദേശം 100 ദശലക്ഷം വർഷം പഴക്കമുണ്ടെന്നാണ് ശാസ്ത്രീയ പഠനങ്ങൾ പറയുന്നത്. മനുഷ്യർ ഈ ഗ്രഹത്തിൽ ആധുനിക നാഗരികതകൾ കെട്ടിപ്പടുക്കുന്നതിന് എത്രയോ കാലം മുൻപാണിത്. അറ്റ്ലാന്റിസിനെക്കുറിച്ചുള്ള പ്ലേറ്റോയുടെ വിവരങ്ങൾ ഒരു തത്വശാസ്ത്രപരമായ ആലങ്കാരിക പ്രയോഗം മാത്രമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. എങ്കിലും, ഈ ഐതിഹ്യം റിച്ചാറ്റ് structure നെക്കുറിച്ചുള്ള സംസാരങ്ങൾക്ക് ഒരു സസ്പെൻസ് നൽകുന്നു.ശാസ്ത്രീയ വിശദീകരണങ്ങൾ നിലനിൽക്കുമ്പോഴും, റിച്ചാറ്റ് ഘടന ഒരു അത്ഭുതമായി തുടരുന്നു. ഭൂമിയുടെ ഈ "കണ്ണ്" ഇന്നും നിരവധി രഹസ്യങ്ങൾ പേറുന്നു. അതിന്റെ വലുപ്പം, അതിന്റെ കൃത്യമായ രൂപം, ഇത് എങ്ങനെയാണ് ഇത്രയും കാലം മരുഭൂമിയിൽ മറഞ്ഞിരുന്നത് എന്നിങ്ങനെ നിരവധി ചോദ്യങ്ങൾ ഇന്നും ആളുകളുടെ മനസ്സിൽ അവശേഷിക്കുന്നു. അത്ഭുതങ്ങളെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന ഓരോ സഞ്ചാരിക്കും ഗവേഷകനും ഈ സ്ഥലം ഇന്നും ഒരു വലിയ ആകർഷണമാണ്.റിച്ചാറ്റ് structure ഒരു ഉൽക്കാപതനത്തിന്റെ ഗർത്തമല്ല, അറ്റ്ലാന്റിസിന്റെ അവശിഷ്ടവുമല്ല; അത് മറിച്ച് ഭൂമിയുടെ അതിശയകരമായ ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ ചരിത്രത്തിന്റെ തെളിവാണ്. കാലം, പ്രകൃതി, കാലാവസ്ഥ എന്നിവ ചേർന്ന് ഒരു കലാസൃഷ്ടിപോലെ രൂപപ്പെടുത്തിയ ഒരു ശില്പം. സഹാറയുടെ ഈ കണ്ണ്, ആകാശത്തുനിന്നും ഭൂമിയെ നോക്കുന്നവർക്ക് ഇന്നും ഒരു കാഴ്ചവിരുന്നാണ്. ഭൂമിയുടെ ഈ സൗന്ദര്യവും, അതിന്റെ രഹസ്യങ്ങളും നമ്മെ കൂടുതൽ വിസ്മയിപ്പിക്കുന്നു.
© കു തു കി
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ